Overview
Info

Παίξτε σαν ένας ανερχόμενος ντετέκτιβ λύνοντας εγκλήματα σε έναν κόσμο α λα Grand Theft Auto, αλλά χωρίς ούτε τη μισή απόλαυση που θα έπρεπε να έχει.

Full Review

Ναι, καλά διαβάσατε, το L.A. Noire είναι στην κατηγορία των rant, οπότε γυαλίστε τα φτυάρια σας. Πριν με σταυρώσετε και με κάψετε σε καμιά πλατεία κουβαλώντας πυρσούς και τσουγκράνες, συνεχίστε να διαβάζετε και θα καταλάβετε γιατί ο εν λόγω τίτλος αξίζει το θάψιμο που έρχεται καταπάνω του (πάντα κατά την προσωπική μου γνώμη). Το L.A. Noire είναι κάτι διαφορετικό σε σύγκριση με τα όσα μας έχει συνηθίσει η Rockstar. Αντί να είστε κάποιο κάθαρμα (ή πολλά) με σκοπό να κυριαρχήσει στην εγκληματική ζωή και τον υπόκοσμο μιας πόλης, παίζετε σαν ένας καλοκάγαθος μπάτσος που έχει μια μικρή εξάρτηση στην επίλυση εγκλημάτων (και όχι μόνο), με μοναδικό σκοπό ζωής να καθαρίσει τους δρόμους του Los Angeles την περίοδο του 1940 από τη διαφθορά και το έγκλημα. Νομίζω πως ήδη μαντεύετε πως θα τελειώσει η ιστορία.

Το L.A. Noire είναι γνωστό για τη χρήση της τεχνολογίας MotionScan, με σκοπό την όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική απεικόνιση των προσώπων. Πράγματι, οι χαρακτήρες έχουν ρεαλιστικές αντιδράσεις με καλοσχεδιασμένα σηκώματα φρυδιών, χαμόγελα, συνοφρυώματα και τα λοιπά. Και κάπου εκεί τελειώνει και το πόσο καινοτόμα και ρεαλιστικά είναι τα γραφικά του παιχνιδιού. Πραγματικά είναι λες και έδωσαν όλο το budget για να έχουν οι χαρακτήρες ωραίες μούρες, και όλα τα υπόλοιπα έγιναν από κάποιον πρωτάρη animator που ήθελε να βάλει λίγα χρόνια προϋπηρεσίας στο βιογραφικό του. Αν και στην αρχή το το L.A. της δεκαετίας του 40 φαίνεται απίστευτο και ωραίο, θα καταλάβετε πως στην ουσία είναι γύρω στα 20 μοντέλα NPCs που κάνουν βόλτες χωρίς να έχουν κάποια αληθοφανή δραστηριότητα (εκτός του να γκρινιάξουν αν πέσετε πάνω τους). Αν και τα physics για τα ρούχα, για παράδειγμα, είναι καλοφτιαγμένα, τα ragdoll physics από την άλλη είναι κάκιστα, με τους χαρακτήρες να σωριάζονται σαν ρομπότ που αντιμετωπίζουν βραχυκύκλωμα μέχρι και στα κυκλώματα των νυχιών τους.

Οι γειτονιές είναι πιο αδιάφορες και από το r στο Marlboro

Οι γειτονιές είναι πιο αδιάφορες και από το r στο Marlboro

Από εκεί και πέρα, δεν υπάρχει κάποιος σημαντικός βαθμός λεπτομέρειας στα περιβάλλοντα και τα οχήματα. Για παράδειγμα, τα φανάρια των αυτοκινήτων δεν είναι κυκλικά καλά καλά, πιο πολύ θυμίζουν πολύγωνα με μικρές επιφάνειες ενώ οι λεκέδες είναι σαν πολλά μαύρα pixel μαζί (βλ. παραπάνω εικόνα στα δεξιά). Ας μην σχολιάσω καλύτερα το εσωτερικό των κτηρίων. Θα διαπιστώσετε και μόνοι σας πως, ειδικά στα κτήρια που δεν μπορείτε να μπείτε, τα έπιπλα είναι τόσο τετραγωνισμένα και στερούνται τόσης λεπτομέρειας, που είναι σαν να βγήκαν από τα Tomb Raider του 90. Λίγη λεπτομέρεια δεν θα έκανε κακό, και δεν δικαιολογείται αυτό σε ένα παιχνίδι του 2011 όταν κυκλοφορούσαν τίτλοι με πραγματικά απίστευτα λεπτομερείς κόσμους.

Το gameplay αρχικά θα σας ενθουσιάσει, εγώ προσωπικά ξετρελάθηκα. Η επίλυση υποθέσεων περιλαμβάνει συλλογή στοιχείων, ανακρίσεις, πυροβολισμούς, κυνηγητά και άλλα. Μετά την τρίτη υπόθεσή σας όμως, θα καταρρεύσει σαν πύργος jenga από άτομο με πάρκινσον. Η συλλογή στοιχείων είναι πάντα το ίδιο πράγμα: θα βρεθείτε στην σκηνή του εγκλήματος και θα ψάξετε σημεία που ίσως έχουν στοιχεία για οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει στην υπόθεση. Το 60% των όσων βρείτε είναι παντελώς άχρηστο, με τον πρωταγωνιστή να αφήνει κάποιο σχετικό σχόλιο όπως this doesn’t help much ή it needs a smarter man than me to connect this, οπότε θα ξέρετε πότε να προχωρήσετε κάπου αλλού. Επιπλέον, κάποια στοιχεία που θα σας λύσουν τα χέρια αργότερα στην υπόθεση είναι κρυμμένα σε παντελώς χαζές και μη προφανείς τοποθεσίες, οπότε θα χρειαστείτε τα intuition points σας για να τα βρείτε. Δεν θα αργήσετε να καταλάβετε πως ο καλύτερος τρόπος να μαζέψετε στοιχεία είναι να χτενίσετε την περιοχή του εγκλήματος πατώντας συνεχόμενα κλικ, μέχρι να βρείτε κάτι. Αν αυτό δεν σας θυμίζει τα flash games που πρέπει να βρίσκετε κρυμμένα πράγματα, δεν ξέρω τι θα το κάνει.

Οι χαρακτήρες παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον (αν βρήκατε το reference από τη machinima εδώ, σας συγχαίρω)

Οι χαρακτήρες παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον (αν βρήκατε το reference από τη machinima εδώ, σας συγχαίρω)

Πέρα από την επαναλαμβανόμενη συλλογή στοιχείων, υπάρχει κι άλλο χάος στο gameplay. Οι ανακρίσεις, που υποτίθεται είναι το δυνατό σημείο του παιχνιδιού, έχουν καλές και πολύ, μα πολύ, κακές στιγμές. Υποτίθεται ότι για να αναγκάσετε τον ύποπτο/κατηγορούμενο να πει την αλήθεια, πρέπει να παρατηρήσετε τις αντιδράσεις του και να δηλώσετε αν λέει αλήθεια, ψέμματα ή να εκφράσετε δυσπιστία. Αν σας κοιτάζουν στα μάτια, για παράδειγμα, θα λένε την αλήθεια ενώ αν ξεροκαταπίνουν, δαγκώνουν τα χείλια τους ή κοιτάζουν νευρικά γύρω τους, κάτι δεν πάει καλά. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι ύποπτοι με κοίταζαν κατευθείαν στα μάτια χωρίς να κουνηθεί βλέφαρο και με είχαν φλομώσει στις ψευτιές. Υποτίθεται πως το παιχνίδι είναι ακριβές με αυτό το ζήτημα, οπότε γιατί να καταστρέψω το σκορ μου επειδή δεν εφαρμόστηκε σωστά; Κάπως έτσι οι ανακρίσεις γίνονται πιο πολύ τροχός της τύχης, σταυρώνοντας τα δάχτυλα σας πως “ερμηνεύσατε” σωστά τον ύποπτο και πατήσατε τη σωστή επιλογή, ενώ στην ουσία απλώς πρέπει να είστε τυχεροί. Απαράδεκτο.

Ας μην ξεχάσουμε και τον παντελώς άδειο κόσμο. Rockstar, γιατί με απογοήτευσες τόσο πολύ εδώ; Στα Grand Theft Auto ο κόσμος είναι ζωντανός, με side quest που είναι πολύ ενδιαφέροντα, νέους χαρακτήρες, NPCs που θα παίξουν ξύλο, θα τους κυνηγήσει η αστυνομία και πολλά ακόμα. Μπορούσες να δεις τι αποτελέσματα είχαν οι πράξεις σου στον κόσμο, ανατινάζοντας αμάξια, κυνηγώντας τους πανικοβλημένους πεζούς και να μαζέψεις 4 αστέρια μέχρι να έρθει ο στρατός για να εμφανιστεί η wasted οθόνη, καθώς ο δρόμος γύρω σου άδειαζε από κόσμο γιατί γινόταν της που κακομοίρας. Εδώ είναι η απόλυτη ξενέρα. Πέρα από τα περιστασιακά side quest που κρατούν γύρω στα 5 λεπτά και είναι απλές υποθέσεις, όπως ομηρίες και ληστείες, δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Τίποτα απολύτως. Αν πατήσετε πεζούς θα μειωθεί το σκορ σας και that’s all folks. Ο κόσμος είναι κενός σαν σακούλα με πατατάκια και απλά υπάρχει για να έχουν οι υποθέσεις κάποια τοποθεσία και σκηνικά.

"Πωπω, χάλια έγινε το μεικαπ του τύπου"

“Πωπω, χάλια έγινε το μεικαπ του τύπου”

Όσον αφορά την ιστορία και τους χαρακτήρες, εκεί τουλάχιστον πάμε κάπως καλύτερα. Οι ύποπτοι παρουσιάζουν κάποιο ενδιαφέρον σε αρκετές περιπτώσεις, με διαφορετικούς χαρακτήρες και διαφορετικούς λόγους να σας πουν ψέμματα. Θα συναντήσετε από κακοποιημένα έφηβα κορίτσια σε κατάσταση σοκ μέχρι “ματάκηδες” που, παρά το φετίχ τους, δεν θα μπορούσαν να πειράξουν ούτε μύγα. Σε κάθε υπόθεση αν και κάποιος φαίνεται σαν κακός και ο σίγουρος ένοχος, τελικά αποδεικνύεται πως ίσως και να μην είναι. Αυτό κάνει τα πράγματα να έχουν ενδιαφέρον και θα σας αναγκάσει να προσέξετε τις λεπτομέρειες στις ανακρίσεις για να μην κάνετε λάθη. Η ιστορία αν και είναι καλογραμμένη, με βασικό θέμα τον μπάτσο που αποτελεί λευκό ιππότη (μπλιεχ) και θέλει να πατάξει τη διαφθορά και το έγκλημα, αλλά στην πορεία το παρελθόν του τον κυνηγάει. Στην αρχή η ιστορία του πρωταγωνιστή δεν θα παίξει κάποιο ρόλο στην πλοκή, αλλά σταδιακά θα γίνει αιτία για τα βάσανά του (μαζί με το κλούβιο κεφάλι του, συγγνώμη αλλά έπρεπε να το πω). Δυστυχώς, όταν φτάσει στο απόγειο της δόξας του και της καριέρας του, είναι αρκετά προβλέψιμο τι θα συμβεί αργότερα και πάνω-κάτω θα το μαντέψετε και εσείς οι ίδιοι. Δεν είναι κακή δουλειά όμως.

Δυστυχώς, δεν θα το πρότεινα, ειδικά για τα 30 ευρώ που έχει. Δεν έχει replayability και ο συνδυασμός επαναλαμβανόμενου και κενού gameplay με αδικαιολόγητα κακής ποιότητας γραφικά, δεν φτάνει για να σώσει την ιστορία και το καλό voice acting που ξεπαραδιάστηκαν οι τύποι της Rockstar για βάλουν. Αντί για L.A. Noire, θα έπρεπε να λέγεται MotionScan Demo, καθώς μόνο αυτό ήταν το καινοτόμο και πραγματικά εξαιρετικό κομμάτι του παιχνιδιού. Κρίμα. Αν βγει ποτέ το sequel, ελπίζω να μην αποτελέσει μια επανάληψη των όσων κακών είχε αυτό το παιχνίδι.

About The Author
Phobos
Gamer από όταν ήμουν μπέμπης και έβρεχα τις πάνες μου. Θα ασχοληθώ με όποιον τίτλο βρεθεί μπροστά μου, αλλά διατηρώ μια αδυναμία και ειδίκευση σε RPG, strategy και τίτλους με historical setting.
  • Lord Rutsah

    Simeiosi: Ego guys pira to complete edition sto xbox (kai me oraia, hard-cover suskeuasia sta 10 euro. Genika tha prosexete oti ta retail polu suxna vgainoun polu fthinotera ap’ta digital (to idio eixe ginei kai me to lifeless planet kai to shogun 2 total war, pou retail to xtupisa sta 8 euro me ola ta dlc, digital den thelo kan na to fantasto).